Συγκλονιστική μαρτυρία έδωσε ο πατέρας της 16χρονης Λυδίας, η οποία έβαλε τέλος στη ζωή της τον περασμένο Ιανουάριο, μιλώντας με αφορμή το απονενοημένο διάβημα των δύο 17χρονων κοριτσιών στην Ηλιούπολη, για το παιδί του και απευθύνοντας συγκινητικά μηνύματα προς όλες τις οικογένειες.
Όπως ανέφερε στην εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες» του OPEN, η κόρη του ήταν ένα εσωστρεφές παιδί που προσπαθούσε να δημιουργήσει φιλίες, χωρίς να βρίσκει πάντα ανταπόκριση. «Είχε έναν δίδυμο αδερφό ο οποίος διαγνώστηκε με βαριά μορφή αυτισμού σε ηλικία 3 ετών, κάτι που επηρέασε την ψυχολογία της Λυδίας και δημιούργησε ενδεχομένως κάποιες δικές της εσωτερικές φοβίες», ανέφερε αρχικά ο πατέρας της 16χρονης.
Σύμφωνα με τον ίδιο, «στο γυμνάσιο είχε μία εσωστρέφεια και αντιμετώπιζε προβλήματα κοινωνικοποίησης. Είχε κάνει πολλές προσπάθειες να έρθει σε επαφή με παιδιά της ηλικίας της, όμως υπήρχαν και κάποια περιστατικά μπούλινγκ στο σχολείο. Ήταν κάτι που τη στεναχωρούσε και τη σημάδεψε. Αντιλήφθηκα ότι χρειαζόταν ειδική στήριξη».
Ο πατέρας περιέγραψε πως προσπαθούσε να σταθεί δίπλα της: «Προσέγγισα το παιδί, στην αρχή ήταν και μαζί μου κάπως επιφυλακτική. Είχε ανάγκη να μιλήσει, να αισθανθεί καλά, να την αγκαλιάσουν. Είχα την αίσθηση ότι μου έλεγε όσα βίωνε. Προφανώς αυτό δεν ίσχυε». Όπως εξήγησε, «υπήρχαν κάποια σημάδια. Πολλές φορές έλεγε ότι στεναχωριέται και ότι ζορίζεται. Είχε μπει στη φάση προετοιμασίας για τις εξετάσεις και αισθανόταν ότι δεν την εκτιμούσαν. Έκανε τεράστια προσπάθεια να είναι άριστη μαθήτρια. Ήθελε πάντα να είναι πρώτη, να έχει καθαρό δωμάτιο, ασχολούταν με σπορ. Ήταν ένας άνθρωπος θησαυρός, με πλούτο στο δημιουργικό κομμάτι. Προφανώς είχε άγχη που την πίεζαν».
Η Λυδία, όπως είπε, «είχε ένα μεγάλο παράπονο που είχε εκφράσει στην αδερφή της. Είχε προσπαθήσει να αποκτήσει φίλες και είχε απορρίψεις. “Τι άλλο να κάνω για να μπορέσω να έχω μία φίλη;” έλεγε. Προσπαθούσε με τις επιδόσεις της στο σχολείο να κερδίσει αποδοχή, αλλά δεν το εισέπραττε. Μιλούσε για μία απλή παρέα, έναν κολλητό ή μια κολλητή».
Ο πατέρας της 16χρονης απηύθυνε ένα συγκινητικό μήνυμα προς όλους τους ανηλίκους: «Όταν παιδιά βλέπετε έναν συμμαθητή ή μια συμμαθήτριά σας που απομακρύνεται, δεν μιλάει, μην το κοροϊδεύετε, μην του επιτίθεστε, κάντε την κίνηση, μιλήστε του».
Η συγκίνηση και το «γιατί»
Στη συνέχεια, μιλώντας με έντονη συγκίνηση, περιέγραψε τη στιγμή της κηδείας: «Συγκινήθηκα την ημέρα της κηδείας του παιδιού μου. Ήρθε όλο το σχολείο, ήταν μία τεράστια επιβράβευση. Χάρηκα τόσο πολύ που μας τίμησαν έστω και κατόπιν των γεγονότων. Να ήσουν εδώ παιδάκι μου να δεις πόσοι είναι οι φίλοι σου και πόσο σε αγαπάνε…».
«Δεν μας άφησε σημείωμα. Είναι για μένα αυτό που λέτε “γιατί παιδάκι μου μας το έκανες αυτό;”. Δεν ήθελε να μας στεναχωρήσει. Μας αγαπούσε τόσο πολύ. Θεώρησε ότι αν συνέχιζε να υπάρχει, θα μας επιβάρυνε», κατέληξε ο πατέρας της Λυδίας, αφήνοντας ένα βαθύ ανθρώπινο αποτύπωμα με τα λόγια του.