Έφυγε από τη ζωή ο μαχητικός ιερέας Σπύρος Τσιάκαλος από τα Σιλπιανά (Καταφύλλι) της Αργιθέας, ευρύτερα γνωστός ως παπα-Τσάκαλος.
Ο εκλιπών ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής για τις απόψεις του και συχνά καλούνταν σε τηλεοπτικά πάνελ για να τις εκφράσει, ειδικά τις δεκαετίες του 2000 και 2010.
Γνωστός για τον αυθορμητισμό του και την λαϊκή του στάση, βρισκόταν σταθερά στο πλευρό των αδυνάτων ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που είχε έρθει σε σύγκρουση με την ηγεσία της Εκκλησίας όταν ένιωθε ότι υπερασπίζεται το δίκαιο. Μάλιστα το 2011 είχε εκφράσει ανοικτά την υποστήριξη του στο κόμμα του ΛΑΟΣ.
Με την πρεσβυτέρα του Κωνσταντίνα είχαν αποκτήσει τρία παιδιά και από αυτά επτά εγγόνια.
Έφυγε από τη ζωή ο μαχητικός ιερέας Σπύρος Τσιάκαλος από τα Σιλπιανά (Καταφύλλι) της Αργιθέας, ευρύτερα γνωστός ως παπα-Τσάκαλος.
Ο εκλιπών ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής για τις απόψεις του και συχνά καλούνταν σε τηλεοπτικά πάνελ για να τις εκφράσει, ειδικά τις δεκαετίες του 2000 και 2010.
Γνωστός για τον αυθορμητισμό του και την λαϊκή του στάση, βρισκόταν σταθερά στο πλευρό των αδυνάτων ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που είχε έρθει σε σύγκρουση με την ηγεσία της Εκκλησίας όταν ένιωθε ότι υπερασπίζεται το δίκαιο. Μάλιστα το 2011 είχε εκφράσει ανοικτά την υποστήριξη του στο κόμμα του ΛΑΟΣ.
Με την πρεσβυτέρα του Κωνσταντίνα είχαν αποκτήσει τρία παιδιά και από αυτά επτά εγγόνια.
Εργάστηκε από 12 χρονών, τελείωσε την Αθωνιάδα Ιερατική έγινε διάκονος στα 20 του χρόνια και ιερέας στα 22 του, τελείωσε τη Θεολογική Σχολή Αθηνών και υπηρέτησε σε πολλές ενορίες του Πειραιά και της Αθήνας.
Η τελευταία του ενορία, ο Ιερός Ναός της Γεννήσεώς του Χριστού στο Καματερό έμελε να είναι έργο ζωής αφού την ξαναέκτισε εκ θεμελίων και σήμερα είναι σημείο αναφοράς για τους ναούς της Αττικής. Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει την Πέμπτη 7 Μαΐου 2026 στις 12.00 στον Ιερό Ναό της Γεννήσεώς του Χριστού στο Καματερό. Η ταφή του θα γίνει την επόμενη μέρα στο χωριό μας το Καταφύλλι την ίδια ώρα, όπως ήταν και η επιθυμία του.
Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή ο γιος του Κωνσταντίνος, όπου γράφει μεταξύ άλλων: «Έκλεισε τον κύκλο του αγώνα της ζωής του με τον τρόπο που ήθελε ο ίδιος, όρθιος, δυνατός. Έζησε όπως ήθελε να ζήσει, περήφανος, δυναμικός, αγέρωχος, αγωνίστηκε όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για την κοινωνία και την Εκκλησία. Πίστευε στο Θεό των αδύναμων, των φτωχών, των καταπιεσμένων, αναγνώριζε τα θαύματα που κάνουν οι άνθρωποι με την πίστη και τον αγώνα τους, πόναγε με τον πόνο των άλλων».