Το Άγαλμα της Ελευθερίας είναι το κορυφαίο αξιοθέατο της Νέας Υόρκης και σύμβολο των ΗΠΑ, που ενσαρκώνει την ιδέα της ελευθερίας, που τόσο επηρέασε την Αμερικανική επανάσταση, λόγο για τον οποίο στο αριστερό χέρι της φέρει μια πλάκα, στην οποία αναγράφεται η ημερομηνία «4 Ιουλίου 1776», ημέρα ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Αποτελεί δώρο της Γαλλίας μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, μια κι η Γαλλική Επανάσταση συνδέθηκε με το τρίπτυχο Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα, ενώ φέρει και άρωμα Ελλάδας, αφού φτιάχθηκε με πρότυπο τον Κολοσσό της Ρόδου , η ιστορία της οποίας είναι ζυμωμένη με αγώνες για ελευθερία, λόγο που είναι η κυρίαρχη ιδέα που διαπνέει τον εθνικό μας ύμνο στην Ελευθερία..
Η Lady Liberty, που η πλήρη ονομασία της είναι “Η Ελευθερία Φωτίζοντας τον Κόσμο”, στα γαλλικά La Liberté Éclairant le Monde, είναι ένα μνημείο γεμάτο συμβολισμούς, που σχεδίασε ο Frederic Bartholdi με επικεφαλή μηχανικό τον Alexandre Gustave Eiffel και βρίσκεται στο Νησί της Ελευθερίας (Liberty Island). Στο φωτοστέφανο που μοιάζει με στέμμα, διαθέτει επτά ακτίνες, που συμβολίζουν τις επτά ηπείρους του κόσμου και τις επτά θάλασσες. Τα πόδια του αγάλματος είναι δεμένα με δεσμά που έχουν σπάσει.
Επίσης, το Άγαλμα κοιτά προς τα νοτιοανατολικά για να υποδέχεται τους μετανάστες που φτάνουν με πλοίο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 1903, μετά από πρωτοβουλία της φιλάνθρωπου Τζορτζίνα Σκάιλερ, τοποθετήθηκε στη βάση του αγάλματος πλακέτα που αναγράφει το σονέτο της ποιήτριας και ακτιβίστριας Έμμα Λάζαρους «Ο Νέος Κολοσσός». Είχε γραφτεί το 1883 με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για την ανέγερση του αγάλματος. Το ποίημα αντιπαρέβαλε στο αρρενωπό αρχαίο ελληνικό άγαλμα του Κολοσσού της Ρόδου, το Άγαλμα της Ελευθερίας , ως σύμβολο μητρικής ισχύoς και ισότητας, που αντί να στέκεται φρουρός, όπως ο αρχαίος Κολοσσός εκείνη, η «Μητέρα των εξόριστων», στέκεται στο λιμάνι καλοσωρίζοντας τους ξένους κραυγάζοντας «με χείλη βουβά» το καλωσήρθες.
Το ποίημα της Λάζαρους που μέχρι σήμερα παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ποιήματα της σύγχρονης εποχής, μετέτρεψε το άγαλμα της ελευθερίας σε σύμβολο μητρικής φιλοξενίας και ελπίδας για τους απανταχού κατατρεγμένους.
Η φράση του ποιήματος «δώστε σε μένα τους φτωχούς, τους καταφρονεμένους σας» έγινε σύμβολο των Η.Π.Α. ως χώρα που προωθεί την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και ως χώρα υποδοχής μεταναστών, η εργασία των οποίων συνέβαλλε στην ανάπτυξή της.
«Δεν μοιάζει με τον μπρούτζινο τον κολοσσό της Ρόδου
Που τα κυρίαρχα σκέλη του σε δυο στεριές πατούσαν·
Εδώ στις πύλες του Ωκεανού τις δυτικές θα στέκει
Μι’ αντρογυναίκα με πυρσό, που αντίς για φλόγα υψώνει
Την αστραπή αιχμάλωτη, και τ’ όνομά της: Μάνα,
Μητέρα των εξόριστων. Από τον φάρο – χέρι της
Φωτοβολάει ως πέρα παγκόσμιο καλωσόρισμα
Και μ’ ένα βλέμμα ήρεμο στ’ απάνεμο λιμάνι
Δεσπόζει που δυο δίδυμες πόλεις το περιζώνουν.
«Κρατείστε, Χώρες Παλιές, εσείς τις τελετές », κραυγάζει.
«Δώστε σε μένα τους φτωχούς, τους καταφρονεμένους σας
Που τσάκισαν οι συμφορές και λαχταρούν γι’ ανάσα
Ελεύθερη, στείλτε μου εδώ τους ανεμοδαρμένους,
Τους άστεγους, τους ναυαγούς κι όλο τ’ ανθρωπολόι
Που περισεύει ανέλπιδο στις σκυθρωπές ακτές σας.
Πίσω απ’ την πύλη τη χρυσή τη λάμπα μου ανυψώνω».».
The New Colossus
BY EMMA LAZARUS
Not like the brazen giant of Greek fame,
With conquering limbs astride from land to land;
Here at our sea-washed, sunset gates shall stand
A mighty woman with a torch, whose flame
Is the imprisoned lightning, and her name
Mother of Exiles. From her beacon-hand
Glows world-wide welcome; her mild eyes command
The air-bridged harbor that twin cities frame.
“Keep, ancient lands, your storied pomp!” cries she
With silent lips. “Give me your tired, your poor,
Your huddled masses yearning to breathe free,
The wretched refuse of your teeming shore.
Send these, the homeless, tempest-tost to me,
I lift my lamp beside the golden door!”